سالها مطالعههای مشاهدهای نشان داده بودند کسانی که ویتامین D خونشان پایین است، رخدادهای قلبی بیشتری دارند. اما مشاهدهی همراهی، اثبات علت نیست — و کارآزماییهای قبلی هم نتوانسته بودند سودی برای مکمل ویتامین D نشان دهند.
یک توضیح احتمالی این بود که آن کارآزماییها دوز ثابت میدادند، بیآنکه بسنجند سطح خون بیمار واقعاً به هدف رسیده یا نه. کارآزمایی TARGET-D که در ژورنال European Heart Journal منتشر شد، همین فرض را آزمود.
چه کاری انجام شد
۶۳۰ بیمار پس از سکتهی قلبی بهشکل تصادفی به دو گروه تقسیم شدند: مراقبت معمول، یا مدیریت هدفدار ویتامین D — یعنی مصرف ویتامین D۳ با تنظیم پیوستهی دوز تا سطح خون به بازهی هدف (بیش از ۴۰ تا ۸۰ نانوگرم بر میلیلیتر) برسد و همانجا بماند. میانهی سن ۶۳ سال و پیگیری بهطور میانگین ۴٫۲ سال بود.
نکتهی جالب پیش از نتیجه: ۸۷ درصد این بیماران ویتامین D پایینتر از حد هدف داشتند — یعنی کمبود در این گروه واقعاً شایع بود.
نتیجه
پیامد اصلی — مجموع مرگ، سکتهی قلبی تازه، بستری بهدلیل نارسایی قلبی و سکتهی مغزی — تفاوت معناداری نداشت: ۱۵٫۷ درصد در گروه ویتامین D در برابر ۱۸٫۴ درصد در مراقبت معمول (نسبت خطر ۰٫۸۵، فاصلهی اطمینان ۰٫۵۸ تا ۱٫۲۴).
در پیامدهای ثانویه، مرگ (۸٫۹ در برابر ۹٫۲ درصد)، بستری نارسایی قلبی و سکتهی مغزی تفاوتی نداشتند. یک مورد کاهش نشان داد — سکتهی قلبی تازه، ۳٫۸ در برابر ۷٫۹ درصد.
ولی این یافته را باید با احتیاط خواند: پیامد ثانویه در کارآزماییای که پیامد اصلیاش منفی بوده، فرضیه است نه نتیجهگیری. وقتی چند پیامد جدا سنجیده میشود، احتمال اینکه یکیشان تصادفی معنادار در بیاید بالاست. برای پذیرفتنش، به کارآزمایی جداگانهای نیاز است که از اول همان را هدف بگیرد.
این برای شما چه معنایی دارد
اگر ویتامین D را بهامید محافظت از قلبتان میخورید، این کارآزمایی از آن انتظار پشتیبانی نمیکند. ویتامین D برای سلامت استخوان و درمان کمبود ثابتشده دلایل خودش را دارد و این خبر آنها را نقض نمیکند.
اگر پزشکتان بهدلیل کمبود ویتامین D برایتان مکمل نوشته، ادامه دهید — تصمیم دربارهی قطع یا ادامهاش با اوست، نه با این خبر.