گاهی در سیتیاسکنِ عروقِ قلب یک تنگی دیده میشود، ولی معلوم نیست آن تنگی واقعاً جریانِ خون را محدود میکند یا نه. شاخصی به نامِ FFR-CT با محاسبه روی همان تصویرِ سیتی، این را بدونِ کاتتر و بدونِ تهاجم برآورد میکند. مطالعهای ملی در انگلستان پرسید: آیا این عدد آینده را هم پیشبینی میکند؟
چه بررسی شد
۷٬۸۳۶ بیمار با دردِ پایدارِ قلبی در ۲۷ مرکز، بین سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰، FFR-CT گرفتند و ۳ سال دنبال شدند. عددِ FFR-CT به گروههای طبیعی (بالای ۰٫۸) تا شدیداً کاهشیافته (۰٫۵ و کمتر) تقسیم شد.
یافته
هرچه FFR-CT پایینتر بود، خطرِ سکتهی قلبی، مرگِ قلبی و مرگ به هر علت و نیازِ به بازکردنِ رگ بیشتر میشد — مستقل از عاملهای خطر و شدتِ ظاهریِ تنگی. مهمتر برای خواننده: وقتی FFR-CT طبیعی بود، خطر بسیار پایین ماند — تنها ۱٫۵٪ برای سکته یا مرگِ قلبی در سه سال. بهترین آستانهی خطر حدودِ عددِ ۰٫۶۷ بهدست آمد.
یک نکته در تفسیر
این یک مطالعهی ثبتیِ مشاهدهای است، و افزودهی FFR-CT به مدلهای موجودِ پیشبینی، از نظرِ آماری کوچک بود. ارزشِ اصلیاش بیشتر در تصمیمگیریِ بالینی است تا یک عددِ تعیینکننده.
این برای شما چه معنایی دارد
یک FFR-CTِ طبیعی خبرِ آرامبخشی است و میتواند از فرستادنِ بیمار به آنژیوگرافیِ تهاجمی جلوگیری کند. ولی تفسیرِ این عدد و تصمیمِ بعدی کارِ متخصصِ قلب است؛ خودتان از یک عدد نتیجه نگیرید.