مجرای شریانی باز

باز ماندن رگ ارتباطی دوران جنینی بین آئورت و شریان ریوی پس از تولد؛ شایع در نوزادان نارس.

قابل پیگیری سرپایی

این وضعیت معمولاً با مراجعه‌ی برنامه‌ریزی‌شده به پزشک قابل بررسی است.

مجرای شریانی باز یعنی لوله‌ای که در دوران جنینی میان آئورت و شریان ریوی وجود دارد، پس از تولد بسته نشده است. این مجرا در جنین ضروری است — چون ریه‌ها کار نمی‌کنند و خون باید آن‌ها را دور بزند. اما پس از نخستین نفس، باید بسته شود.

مجرای شریانی باز
منبع تصویر: BruceBlaus. When using this image in external sources it can be cited as: Blausen.com staff (2014). "Medical gallery of — مجوز CC BY 3.0 — ویکی‌مدیا کامنز

مجرای شریانی باز چیست

جنین در رحم اکسیژن را از جفت می‌گیرد، نه از ریه. ریه‌ها پرمایع و بسته‌اند و فرستادن خون به آن‌ها بی‌فایده است. طبیعت برای این مشکل یک راه‌حل ساخته: یک مجرای میان‌بُر که خون را از شریان ریوی مستقیم به آئورت می‌فرستد و ریه را دور می‌زند.

با نخستین نفس نوزاد، همه‌چیز عوض می‌شود: ریه‌ها باز می‌شوند، فشارشان می‌افتد، و اکسیژن خون بالا می‌رود. این تغییرات به مجرا فرمان بسته شدن می‌دهند — و در نوزاد رسیده، این کار معمولاً در روزهای نخست انجام می‌شود.

اگر بسته نشود، جهت جریان معکوس می‌شود: چون فشار آئورت بالاتر است، خون از آئورت به شریان ریوی سرریز می‌کند. یعنی بخشی از خونی که باید به بدن برود، دوباره به ریه فرستاده می‌شود.

پیامدهایش: ریه‌ها پرخون می‌شوند، قلب چپ حجم بیشتری را جابه‌جا می‌کند و بزرگ می‌شود، و در بلندمدت فشار خون ریوی و نارسایی قلبی می‌آید.

چه کسانی بیشتر درگیر می‌شوند

  • نوزادان نارس — مهم‌ترین گروه. هرچه سن بارداری کمتر باشد، احتمال باز ماندن مجرا بیشتر است. در این نوزادان، مجرای باز یکی از مشکلات شایع دوره‌ی مراقبت‌های ویژه است.
  • نوزادان با وزن تولد پایین
  • سرخجه‌ی مادر در بارداری — علتی که با واکسیناسیون قابل پیشگیری است
  • تولد در ارتفاع بالا — چون اکسیژن هوا کمتر است و فرمان بسته شدن ضعیف‌تر
  • دخترها بیش از پسرها، و موارد همراه با سندرم‌های ژنتیکی

در نوزاد رسیده و سالم، مجرایی که تا چند هفته پس از تولد بسته نشده باشد، احتمال بسته شدن خودبه‌خودش کم است — برخلاف نوزاد نارس که با رسیدن به سن رشد، شانس بسته شدن دارد. همین تفاوت، رویکرد درمانی این دو گروه را جدا می‌کند.

نشانه‌ها

مثل بیشتر نقص‌های مادرزادی، اندازه تعیین‌کننده است.

مجرای کوچک — اغلب بی‌علامت. تنها یافته، صدای اضافه‌ی مشخصی است که پزشک می‌شنود: صدایی پیوسته که در تمام چرخه‌ی قلب ادامه دارد، برخلاف بیشتر صداهای قلبی که فقط در بخشی از چرخه شنیده می‌شوند.

مجرای متوسط تا بزرگ در شیرخوار:

  • نفس تند و کشیدگی دنده‌ها در تنفس
  • خستگی و تعریق در شیر خوردن، و وزن نگرفتن
  • عفونت‌های تنفسی مکرر
  • ضربان قلب تند و نبض‌های پرجهش
  • در نوزاد نارس: وابستگی طولانی به دستگاه تنفسی و دشواری جدا شدن از آن

در کودک بزرگ‌تر و بزرگسال با مجرای درمان‌نشده: تنگی نفس در فعالیت، کاهش توان، تپش قلب، و در موارد پیشرفته کبودی — که در این بیماری الگوی ویژه‌ای دارد و پاها بیش از دست‌ها کبود می‌شوند، چون مجرا پس از انشعاب رگ‌های دست و سر به آئورت می‌ریزد.

جایگاهش میان نقص‌های شبیه

سه نقص مادرزادی وجود دارند که همه‌شان خون را از سمت چپ به سمت راست سرریز می‌کنند و ریه را پرخون. تفاوتشان در محل سرریز است — و همین، تصویر بالینی و درمان را جدا می‌کند:

مجرای شریانی بازنقص بین بطنینقص بین دهلیزی
محلمیان دو شریان بزرگمیان بطن‌هامیان دهلیزها
صدای اضافهپیوستهبلند، در انقباضملایم
حفره‌ای که بار می‌بردقلب چپهر دو بطنقلب راست
زمان بروزنوزادی (نارس) یا بی‌علامتشیرخوارگیبزرگسالی
پاسخ به دارودر نوزاد نارس، بلهخیرخیر
سطر آخر، مجرای شریانی باز را از بقیه جدا می‌کند: تنها نقص مادرزادی شایعی است که در گروهی از بیماران با دارو بسته می‌شود، نه با عمل.

تشخیص

  • معاینه — صدای پیوسته‌ی مشخص و نبض‌های پرجهش؛ اغلب نخستین سرنخ
  • اکوکاردیوگرافی — آزمون اصلی: وجود مجرا، اندازه و مقدار جریان، اندازه‌ی حفره‌های چپ و فشار ریوی
  • نوار قلب — نشانه‌های بار قلب چپ
  • سی‌تی آنژیوگرافی — تصویربرداری از شکل و مسیر مجرا پیش از اقدام، در بزرگسالان
  • کاتتریزاسیون قلب — اندازه‌گیری فشار ریوی وقتی بالا بودنش مطرح است؛ و اغلب همزمان با بستن مجرا

درمان

در نوزاد نارس

اینجا نخستین گام دارو است — چیزی که در بیماری‌های مادرزادی قلب کم‌سابقه است. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی می‌توانند ماده‌ای را که مجرا را باز نگه داشته مهار کنند و در بخش قابل توجهی از نوزادان، مجرا بسته می‌شود.

همراهش، مدیریت مایعات و حمایت تنفسی انجام می‌شود. اگر دارو مؤثر نبود و مجرا مشکل‌ساز مانده، بستن با جراحی یا از راه کاتتر در نظر گرفته می‌شود.

نکته‌ی مهم برای خانواده‌ها: در نوزاد نارس بی‌علامت، رویکرد امروزی اغلب محافظه‌کارانه‌تر است و صبر برای بسته شدن خودبه‌خود ترجیح دارد. پس اگر شنیدید «فعلاً کاری نمی‌کنیم و پیگیری می‌کنیم»، این بی‌توجهی نیست — یک انتخاب سنجیده است.

در کودک و بزرگسال

پس از دوره‌ی نوزادی، دارو کارساز نیست و بستن مکانیکی لازم است:

  • بستن از راه پوست — روش انتخابی امروز. با کاتتر از رگ کشاله‌ی ران، یک قطعه‌ی فلزی یا فنری در مجرا کار گذاشته می‌شود و جریان را می‌بندد. بدون شکافتن سینه، با بستری کوتاه.
  • جراحی — در مجراهای بسیار بزرگ، شکل‌های نامناسب برای دستگاه، و نوزادان کوچک

و همان قاعده‌ای که در همه‌ی این نقص‌ها هست: در فشار خون ریوی شدید و پیشرفته، بستن مجرا می‌تواند زیان‌بار باشد و تصمیم کار مرکز فوق‌تخصصی است.

چرا حتی مجرای کوچک بسته می‌شود

پرسش منطقی بیماران این است: اگر مجرا کوچک است و هیچ علامتی ندارم، چرا بسته شود؟ دو دلیل وجود دارد.

اول، خطر اندوکاردیت عفونی. جریان پرسرعت و پرتلاطم در مجرا، سطحی می‌سازد که باکتری‌ها می‌توانند رویش بنشینند. بستن مجرا این خطر را برمی‌دارد.

دوم، بار تدریجی روی قلب چپ که در طول دهه‌ها جمع می‌شود. و چون بستن از راه پوست امروز کم‌خطر و کم‌تهاجم است، توازن سود و زیان در بیشتر بیماران به سمت بستن می‌رود.

استثنا: مجرای بسیار کوچکی که در معاینه هیچ صدایی نمی‌سازد و تنها در اکو دیده شده. در این حالت اقدام معمولاً لازم نیست و پیگیری کافی است.

پس از بستن

  • نتیجه در بیمار به‌موقع درمان‌شده عالی است و بیشتر کودکان زندگی کاملاً طبیعی دارند
  • اکوی پیگیری برای اطمینان از بسته بودن کامل و درست نشستن دستگاه
  • بهداشت دهان و دندان و اطلاع سابقه به دندان‌پزشک
  • ورزش پس از بستن موفق و در نبود فشار ریوی، آزاد است
  • بارداری در مجرای بسته‌شده یا کوچکِ بی‌علامت معمولاً بی‌مشکل است؛ در فشار ریوی بالا پرخطر و نیازمند مشورت پیش از بارداری

وقتی مجرای باز مفید است

نکته‌ای که کمتر گفته می‌شود و تصویر کامل‌تری می‌دهد: در گروهی از نوزادان با ناهنجاری‌های پیچیده‌ی قلبی، باز ماندن این مجرا نجات‌دهنده است.

در قلبی که مسیر خون به ریه یا به بدن به‌شدت تنگ یا بسته است — مثل بعضی شکل‌های شدید تترالوژی فالو یا کوآرکتاسیون شدید — این مجرا تنها راه رسیدن خون به آن سمت است. بسته شدنش در روزهای نخست، نوزاد را در وضعیت بحرانی قرار می‌دهد.

در این نوزادان، پزشکان دارویی می‌دهند که مجرا را باز نگه دارد — یعنی دقیقاً برخلاف کاری که در نوزاد نارس انجام می‌شود — تا فرصت جراحی یا مداخله‌ی اصلاحی فراهم شود.

این تفاوت را آوردیم چون سوءتفاهمی رایج را رفع می‌کند: «مجرای باز» همیشه یک مشکل نیست. بستگی دارد به اینکه بقیه‌ی قلب چه شکلی است. و همین نشان می‌دهد چرا تصمیم درباره‌ی این ساختار، به تشخیص کامل قلب نیاز دارد و نه فقط به دیدن خود مجرا.

پیام محوری

مجرای شریانی باز، ساختاری است که در جای درست و زمان درست حیاتی بود و فقط دیر مانده است. همین آن را به یکی از خوش‌سرنوشت‌ترین بیماری‌های مادرزادی قلب تبدیل کرده: در نوزاد نارس اغلب با دارو یا با صبر حل می‌شود، و در کودک و بزرگسال با یک روش کم‌تهاجم از راه رگ.

دو پیام برای خانواده‌ها. صدای پیوسته‌ی قلب در معاینه‌ی کودک را جدی بگیرید و اکو را انجام دهید. و اگر کودکی نارس دارید که «مجرای باز» تشخیص گرفته، بدانید که این در نوزاد نارس یافته‌ای شایع است و مسیر روشنی برای مدیریتش وجود دارد.

نام‌های دیگر

  • Patent Ductus Arteriosus
  • PDA
  • داکتوس شریانی باز
  • مجرای بوتال باز

کد ICD-10

Q25.0

علائم

  • سوفل ممتد و مشخص قلبی
  • تنفس تند و دشوار در نوزاد
  • تعریق هنگام شیر خوردن
  • رشد ناکافی
  • خستگی زودرس
  • عفونت‌های مکرر تنفسی
  • موارد کوچک بدون علامت

علل

  • بسته نشدن طبیعی مجرای شریانی پس از تولد
  • نارس بودن نوزاد
  • سرخجه‌ی مادرزادی
  • عوامل ژنتیکی
  • زایمان در ارتفاعات بالا

عوامل خطر

  • تولد زودرس و وزن کم هنگام تولد
  • جنس مؤنث
  • عفونت سرخجه در بارداری
  • سابقه‌ی خانوادگی
  • سندرم‌های ژنتیکی

روش‌های تشخیص

  • اکوکاردیوگرافی
  • معاینه و شنیدن سوفل ممتد
  • عکس قفسه‌ی سینه
  • نوار قلب
  • کاتتریزاسیون قلب در موارد منتخب

پیشگیری

مراقبت‌های دوران بارداری برای پیشگیری از زایمان زودرس، واکسیناسیون سرخجه پیش از بارداری، و پیگیری منظم نوزادان نارس.

بازخورد