پمپ بالون داخل آئورتی

بالونی در آئورت که هماهنگ با ضربان باد و خالی می‌شود؛ حمایت موقت از قلب در شوک قلبی.

پمپ بالون داخل آئورتی، دستگاهی موقت است که در بخش مراقبت ویژه به کمک قلب می‌آید: بالون درازی در آئورت — رگ اصلی بدن — قرار می‌گیرد و هم‌زمان با ضربان قلب باد و خالی می‌شود. هدفش خرید زمان است: پلی تا زمانی که درمان اصلی انجام شود — و خودش درمان نیست.

پمپ بالون داخل آئورتی
منبع تصویر: BruceBlaus — مجوز CC BY-SA 4.0 — ویکی‌مدیا کامنز

سازوکار هوشمندانه‌اش

این دستگاه خون پمپ نمی‌کند — بلکه با زمان‌بندی دقیق، از خودِ ضربان قلب شما بهترین استفاده را می‌کند. دو کار در دو لحظه‌ی مختلف:

  • در فاصله‌ی میان دو ضربان باد می‌شود. خونی که در آئورت است به عقب و جلو رانده می‌شود — و به‌سوی دهانه‌ی رگ‌های قلب که همان‌جاست. نتیجه: خون‌رسانی خود عضله‌ی قلب بهتر می‌شود.
  • در لحظه‌ی ضربان، بی‌درنگ خالی می‌شود. فضایی در آئورت باز می‌شود و مقاومتی که قلب باید بر آن غلبه کند کم می‌شود. نتیجه: کار و نیاز اکسیژن قلب پایین می‌آید.

پس در یک زمان دو کار متضاد را با هم انجام می‌دهد: عرضه‌ی خون به قلب را بیشتر و تقاضای قلب را کمتر. و به همین دلیل باید دقیقاً با ریتم قلب هماهنگ باشد — که با نوار قلب یا شکل موج فشار انجام می‌شود.

پیامد این وابستگی: در ریتم بسیار نامنظم یا ضربان بسیار تند، کارآمدی‌اش کم می‌شود.

چه زمانی استفاده می‌شود

  • شوک قلبی — وقتی قلب پس از سکته‌ی قلبی بزرگ آنقدر ضعیف شده که فشار خون افتاده و اندام‌ها خون کافی نمی‌گیرند
  • عوارض مکانیکی سکته — مثل پارگی پرده‌ی میان دو بطن یا نشتی حاد و شدید دریچه‌ی میترال؛ اینجا نقشش نگه داشتن بیمار تا رسیدن به اتاق عمل است
  • آنژین مقاوم و کنترل‌نشدنی پیش از باز کردن فوری رگ
  • پشتیبانی در جریان آنژیوپلاستی پرخطر — در بیماران منتخب
  • پیش و پس از جراحی قلب — وقتی قلب پس از عمل به کمک موقت نیاز دارد
  • پلی تا درمان قطعی — تا رسیدن نوبت جراحی، پمپ کمکی بطنی، یا پیوند قلب

و یک نکته‌ی صادقانه که ارزش گفتن دارد: در شوک قلبی، مطالعه‌های بزرگ سود روشنی بر بقا از استفاده‌ی روتین این دستگاه نشان ندادند. پس امروز جایگاهش محدودتر و انتخابی‌تر از گذشته است — و به‌ویژه در وضعیت‌هایی مانده که مشکل مکانیکی مشخصی وجود دارد و درمان قطعی در راه است. اگر برای بیمار شما استفاده شده یا نشده، هر دو می‌توانند تصمیم درستی باشند.

گذاشتن و روزهایی که با آن می‌گذرد

دستگاه با کاتتر از شریان کشاله‌ی ران گذاشته می‌شود و نوکش تا آئورت سینه‌ای بالا می‌رود — با بی‌حسی موضعی، اغلب در همان اتاق کاتتر یا در بخش مراقبت ویژه، و در چند دقیقه.

و روزهایی که با آن می‌گذرد، صادقانه سخت‌اند:

  • بستری در بخش مراقبت ویژه — با پایش پیوسته‌ی نوار قلب و فشار
  • پای سمت دستگاه باید صاف و بی‌حرکت بماند و نمی‌توانید بنشینید یا راه بروید. این محدودیت، دشوارترین بخش ماجرا برای بیمار است.
  • داروی ضدانعقاد تزریقی اغلب لازم است تا لخته نبندد
  • پرستار مرتب پای شما را می‌سنجد — رنگ، گرمی و نبض — چون بالون از شریان می‌گذرد و خون‌رسانی پا باید پایش شود
  • مدت استفاده معمولاً چند روز است؛ این دستگاه برای درازمدت ساخته نشده

و کاری که خودتان می‌توانید بکنید: هر حسی در آن پا را بی‌درنگ بگوییدبی‌حسی، سوزن‌سوزن شدن، سردی، درد یا تغییر رنگ. این‌ها را پرستار پایش می‌کند، اما شما اول از همه حسشان می‌کنید.

برداشتن دستگاه ساده است: کاتتر بیرون آورده و محل ورود چند دقیقه فشرده می‌شود؛ سپس چند ساعت با پای صاف در تخت می‌مانید.

خطرها

عارضهتوضیح
کبودی و خون‌ریزی محل ورودشایع‌ترین؛ با داروی ضدانعقاد همراه بیشتر
کم شدن خون‌رسانی پامهم‌ترین عارضه‌ی شاخص؛ چون کاتتر بخشی از شریان را پر می‌کند. دلیل پایش مکرر رنگ، گرمی و نبض پا — و اغلب با برداشتن دستگاه برطرف می‌شود.
کم شدن پلاکت و کم‌خونیشایع؛ با آزمایش دوره‌ای پایش می‌شود
عفونت محل وروددر استفاده‌ی طولانی‌تر بیشتر
جابه‌جا شدن بالونمی‌تواند خون‌رسانی کلیه یا دست را کم کند؛ محل دستگاه با عکس بررسی می‌شود
آسیب دیواره‌ی آئورتنادر اما جدی‌ترین
پارگی بالونبسیار نادر؛ با دیدن خون در لوله‌ی دستگاه شناخته می‌شود و دستگاه بی‌درنگ برداشته می‌شود
همین جدول توضیح می‌دهد چرا این دستگاه در بخش مراقبت ویژه و با پایش لحظه‌به‌لحظه استفاده می‌شود، و چرا هر روز اضافه‌ی استفاده‌اش سنجیده می‌شود — هدف، برداشتنش در نخستین فرصت ایمن است.

و در این وضعیت‌ها استفاده نمی‌شود: نارسایی شدید دریچه‌ی آئورت (بالون نشتی را بدتر می‌کند)، پارگی جدار آئورت، آنوریسم بزرگ آئورت، و تنگی شدید رگ‌های پا که عبور کاتتر را ناممکن می‌کند.

جای این دستگاه در میان گزینه‌ها

این دستگاه ضعیف‌ترین و در دسترس‌ترین شکل پشتیبانی مکانیکی قلب است — و همین هم مزیت و هم محدودیتش است:

  • مزیتش: در بسیاری از مراکز موجود است، سریع گذاشته می‌شود، بی‌هوشی نمی‌خواهد، و عوارضش از دستگاه‌های قوی‌تر کمتر است
  • محدودیتش: خون پمپ نمی‌کند — پس اگر قلب بسیار ضعیف شده باشد، کمکش کافی نیست. در آن وضعیت، پمپ‌های قوی‌تر یا دستگاه‌های پشتیبانی قلب و ریه مطرح می‌شوند که در مراکز محدودتری در دسترس‌اند.

و در تمام موارد، پرسش اصلی همان می‌ماند: درمان قطعی چیست و چه زمانی انجام می‌شود؟ — چون این دستگاه فقط زمان می‌خرد: زمان برای آنژیوگرافی و باز کردن رگ، برای جراحی، یا برای بازیابی خودِ عضله‌ی قلب.

پرسش‌های پرتکرار

این دستگاه به‌جای قلب کار می‌کند؟

نه — و این تفکیک مهمی است. این دستگاه خون پمپ نمی‌کند؛ کارش این است که با زمان‌بندی دقیق، خون‌رسانی خود عضله‌ی قلب را بهتر و کار قلب را سبک‌تر کند تا قلب فرصت بازیابی بگیرد. پس تمام کارآمدی‌اش به این بستگی دارد که قلب خودش هنوز کار کند. اگر قلب بسیار ضعیف شده باشد، دستگاه‌های قوی‌تری لازم می‌شوند که واقعاً پمپ می‌کنند.

چند روز باید بماند؟

معمولاً چند روز — این دستگاه برای درازمدت ساخته نشده و هر روز اضافه، خطر خون‌ریزی، عفونت و مشکل خون‌رسانی پا را بیشتر می‌کند. پس هدف تیم، برداشتنش در نخستین فرصت ایمن است: پس از آنکه رگ باز شود، جراحی انجام گیرد، یا قلب به‌اندازه‌ی کافی بازیابی کند. برداشتنش هم سریع و بی‌جراحی است. پرسش خوبی که خانواده می‌تواند بپرسد: «برنامه‌ی درمان قطعی چیست و چه زمانی انجام می‌شود؟»

چرا نمی‌توانم پایم را حرکت دهم یا بنشینم؟

چون کاتتر از شریان کشاله‌ی ران عبور می‌کند و نوکش در آئورت است. خم کردن پا یا نشستن می‌تواند کاتتر را تا کند یا جابه‌جا کند — و هم کارآمدی دستگاه را از بین ببرد و هم خطر خون‌ریزی و آسیب رگ بسازد. سخت‌ترین بخش این روزها همین بی‌حرکتی است، و راه‌هایی برای راحت‌تر کردنش هست: تغییر وضعیت بالاتنه، بالش زیر کمر، مسکن، و ماساژ سبک پای دیگر. آن را با پرستارتان مطرح کنید — تحمل کردن در سکوت لازم نیست.

پس از برداشتن، دوباره لازم می‌شود؟

در بیشتر بیماران نه — چون برداشتنش زمانی انجام می‌شود که درمان قطعی انجام شده و قلب پایدار است. اما اگر پس از برداشتن، فشار خون دوباره بیفتد یا علائم برگردند، ممکن است موقتاً از سر گرفته شود یا به گزینه‌ی قوی‌تری تغییر کند. آنچه سرنوشت را تعیین می‌کند خودِ این دستگاه نیست، بلکه وضعیت عضله‌ی قلب و موفقیت درمان اصلی است — و همان است که باید در گفت‌وگو با تیم درمان پیگیری شود.

خانواده‌ام در این روزها چه کاری می‌تواند بکند؟

چند کار که واقعاً کمک می‌کنند: یادآوری بی‌حرکت ماندن آن پا به بیمار، کمک به تغییر وضعیت بالاتنه و بالش‌گذاری که سخت‌ترین بخش این روزها را تحمل‌پذیرتر می‌کند، و حاضر بودن در ساعت‌های ویزیت تیم برای شنیدن برنامه. و مفیدترین پرسشی که می‌توانند بپرسند این است: «درمان قطعی چیست و چه زمانی انجام می‌شود؟» — چون این دستگاه فقط زمان می‌خرد و آنچه سرنوشت را تعیین می‌کند، همان قدم بعدی است.

هدف درمان

حمایت موقت از گردش خون در نارسایی حاد و شدید قلب تا انجام درمان قطعی.

چه کسانی کاندید هستند

  • شوک قلبی پس از سکته
  • نارسایی حاد شدید میترال
  • بی‌ثباتی همودینامیک پیش از جراحی
  • آنژین مقاوم به درمان

چطور انجام می‌شود

کاتتر بالونی از شریان ران وارد و در آئورت نزولی قرار می‌گیرد. دستگاه با استفاده از نوار قلب یا موج فشار، زمان باد و خالی شدن را با ضربان هماهنگ می‌کند.

نوع بیهوشی

بی‌حسی موضعی؛ بیمار معمولاً در بخش مراقبت ویژه است

مدت انجام

کارگذاری حدود ۳۰ دقیقه؛ ماندگاری چند ساعت تا چند روز

مدت بستری

در بخش مراقبت ویژه تا زمان برداشتن

دوره‌ی نقاهت

وابسته به بیماری زمینه‌ای

ریسک‌ها و عوارض

  • ایسکمی اندام تحتانی سمت کاتتر
  • خونریزی محل ورود
  • دایسکشن آئورت
  • کاهش پلاکت
  • عفونت
  • آمبولی

منابع و مطالعه‌ی بیشتر

این منابع به زبان انگلیسی‌اند و برای مطالعه‌ی تخصصی‌تر آورده شده‌اند.

بازخورد