اسکن هسته‌ای قلب

سنجش خون‌رسانی عضله‌ی قلب با ماده‌ی رادیواکتیو در استراحت و استرس.

کم‌تهاجمی

این آزمایش نیازمند تزریق، بلع ماده‌ی حاجب یا نمونه‌گیری ساده است، ولی جراحی محسوب نمی‌شود.

اسکن هسته‌ای قلب — که «اسکن پرفیوژن» هم نامیده می‌شود — نقشه‌ی خون‌رسانی عضله‌ی قلب را می‌کشد. مقدار بسیار کمی ماده‌ی نشان‌دار تزریق می‌شود؛ عضله‌ی خوب خون‌گرفته آن را جذب می‌کند و روشن می‌شود، و ناحیه‌ی کم‌خون تاریک می‌ماند. تصویر دو بار گرفته می‌شود — یک بار زیر فشار کار، یک بار در استراحت — و مقایسه‌ی این دو، پاسخ را می‌دهد.

اسکن هسته‌ای قلب
منبع تصویر: Prof. Dr. Thomas J. Stegmann — مجوز CC BY-SA 2.0 de — ویکی‌مدیا کامنز

منطق مقایسه‌ی دو تصویر

ارزش این آزمایش در مقایسه است، نه در یک تصویر. سه الگوی ممکن، سه معنای متفاوت دارند:

تصویر استرستصویر استراحتمعنا
روشن و یکنواختروشن و یکنواختطبیعی — خون‌رسانی حتی زیر فشار کار کافی است
ناحیه‌ی تاریکهمان ناحیه روشنکم‌خونی برگشت‌پذیر — عضله زنده است اما رگش تنگ؛ همان چیزی که با باز کردن رگ سود می‌برد
ناحیه‌ی تاریکهمان ناحیه تاریکبافت زخم — رد سکته‌ی گذشته؛ باز کردن رگ سود چندانی به آن ناحیه نمی‌رساند
ردیف میانی، ارزشمندترین یافته‌ی این آزمایش است: عضله‌ای که زنده است و منتظر خون. و ردیف سوم، بیمار را از مداخله‌ای که سودی نمی‌رساند نگه می‌دارد.

در گزارش، وسعت ناحیه‌ی کم‌خون هم گفته می‌شود — و همین درصد، یکی از مهم‌ترین عوامل تصمیم است: ناحیه‌ی وسیع به‌سوی آنژیوگرافی می‌برد، و ناحیه‌ی محدود اغلب با درمان دارویی کامل اداره می‌شود.

چه زمانی درخواست می‌شود

  • درد سینه‌ی مشکوک — کاربرد اصلی، در بررسی بیماری عروق کرونر
  • وقتی بیمار نمی‌تواند ورزش کند یا نوار قلبش برای تست ورزش غیرقابل تفسیر است
  • چاقی و بیماری ریه — مزیت مهم این آزمایش: به کیفیت تصویر بدنی وابسته نیست، برخلاف اکوی استرس
  • سنجش اهمیت تنگی شناخته‌شده — وقتی در سی‌تی یا آنژیوگرافی تنگی مرزی دیده شده
  • سنجش زنده بودن عضله پیش از تصمیم درباره‌ی بای‌پس
  • پیگیری پس از استنت یا بای‌پس وقتی علائم برگشته‌اند
  • ارزیابی خطر پیش از جراحی‌های بزرگ در بیماران منتخب

آماده‌سازی: کافئین، مهم‌ترین نکته

این بخش را جدی بگیرید، چون بی‌توجهی به آن آزمایش را باطل می‌کند و نوبت شما هدر می‌رود.

در بیماری که نمی‌تواند ورزش کند، فشار کار با دارو ساخته می‌شود — اغلب آدنوزین یا داروی هم‌خانواده‌اش. و کافئین اثر این داروها را خنثی می‌کند. اگر کافئین در بدنتان باشد، رگ‌ها گشاد نمی‌شوند، تفاوت خون‌رسانی آشکار نمی‌شود، و اسکن می‌تواند نتیجه‌ی نادرست بدهد.

  • ۱۲ تا ۲۴ ساعت پیش از آزمایش: نه قهوه، نه چای، نه نوشابه‌ی کولا، نه نوشیدنی انرژی‌زا، نه شکلات — و قهوه‌ی بی‌کافئین هم نه، چون مقدار کمی کافئین دارد
  • اگر داروی تئوفیلین (برای ریه) مصرف می‌کنید، آن را بگویید — همان اثر خنثی‌کننده را دارد
  • سه تا چهار ساعت ناشتا؛ اما آب بنوشید
  • درباره‌ی داروها دستور بگیریدبتابلاکر و نیترات اغلب موقتاً قطع می‌شوند؛ خودسرانه نه
  • آسم یا بیماری انسدادی ریه را حتماً بگویید — آدنوزین در آسم فعال منع مصرف دارد و در آن صورت روش دیگری انتخاب می‌شود
  • لباس و کفش ورزشی اگر روش ورزشی است؛ لباس بی‌دکمه و بی‌زیپ فلزی
  • بارداری یا شیردهی را بگویید

روند کار: چند ساعت وقت بگذارید

این آزمایش طولانی است — دو تا چهار ساعت، و در برخی مراکز دو نوبت جدا. بخش زیادی از این مدت انتظار است، نه کار روی شما. کتاب یا چیزی برای سرگرمی همراه ببرید.

  1. رگ‌گیری و بستن برچسب‌های نوار قلب.
  2. فشار کار ایجاد می‌شود: ورزش روی تردمیل، یا تزریق دارو. ماده‌ی نشان‌دار در اوج فشار کار تزریق می‌شود.
  3. انتظار — تا ماده در عضله‌ی قلب پخش شود.
  4. تصویربرداری: روی تخت دراز می‌کشید و دوربینی آرام دور سینه‌تان می‌چرخد. ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بی‌حرکت بمانید — این کل سهم شما در کیفیت تصویر است.
  5. مرحله‌ی استراحت: تزریق و تصویربرداری دوم، پس از فاصله‌ای — یا در همان روز یا روز دیگر.

حس شما در مرحله‌ی دارویی: گرمی و برافروختگی، فشار سینه، تنگی نفس، سردرد و حس ناخوشی. این‌ها مورد انتظار و بخشی از آزمایش هستند، و با پایان تزریق به‌سرعت فروکش می‌کنند — به‌ویژه با آدنوزین که عمرش در بدن چند ثانیه است. هر حسی را در همان لحظه بگویید؛ داروی خنثی‌کننده در دسترس است.

خود تزریق ماده‌ی نشان‌دار درد و حس خاصی ندارد و آن دوربین هیچ چیزی به بدن شما نمی‌فرستد — فقط پرتوی خودِ ماده را می‌شمارد.

پرتو: صادقانه

این آزمایش پرتو دارد — و برخلاف سی‌تی که پرتو از بیرون می‌آید، اینجا ماده‌ی پرتوزا داخل بدن است و تا تجزیه و دفع شدنش پرتو می‌دهد. مقدارش در همان محدوده‌ی چند آزمایش تصویری دیگر است و برای بزرگسالان قابل قبول شناخته می‌شود، اما بی‌مورد تکرار نمی‌شود.

نکته‌های عملی پس از آزمایش:

  • آب زیاد بنوشید و مکرر دستشویی بروید — ماده از راه ادرار دفع می‌شود و این کار سرعتش را بیشتر می‌کند
  • برای یک تا دو روز، نوزاد و کودک خردسال را در آغوش طولانی نگیرید و از تماس نزدیک و ممتد با زنان باردار بپرهیزید — احتیاطی ساده و کوتاه‌مدت
  • در شیردهی، دستور مرکز را دقیق بپرسید؛ ممکن است قطع موقت شیردهی لازم شود
  • اگر در روزهای پس از آن قرار است از فرودگاه یا مرز بگذرید، بگویید تا برگه‌ای برایتان بدهند؛ حسگرهای پرتو می‌توانند واکنش نشان دهند
  • در بارداری این آزمایش انجام نمی‌شود مگر ضرورت؛ جانشین بی‌پرتو، اکوی استرس است

پرسش‌های پرتکرار

چرا گفتند قهوه و چای نخورم؟

چون کافئین اثر داروی آزمایش را خنثی می‌کند. در روش دارویی، آدنوزین یا هم‌خانواده‌اش باید رگ‌ها را گشاد کند تا تفاوت خون‌رسانی آشکار شود؛ کافئین درست همان اثر را می‌بندد. نتیجه‌اش اسکن نادرست و نوبت هدررفته است. پس ۱۲ تا ۲۴ ساعت پرهیز کنید — از جمله از نوشابه‌ی کولا، شکلات و قهوه‌ی بی‌کافئین که مقدار کمی کافئین دارد.

ماده‌ی پرتوزا در بدنم خطرناک نیست؟

مقدارش بسیار کم است و به‌سرعت تجزیه و از راه ادرار دفع می‌شود. پرتویش در همان محدوده‌ی چند آزمایش تصویری دیگر است. سنجش درست، مقایسه‌ی این با خطر ندانستن است: تشخیص نداده ماندن تنگی مهم رگ قلب، خطر بزرگ‌تری است. با این حال آزمایش بی‌مورد تکرار نمی‌شود، در بارداری انجام نمی‌شود، و پس از آن آب زیاد نوشیدن دفعش را تندتر می‌کند.

اسکن هسته‌ای بهتر است یا اکوی استرس؟

هر دو به یک پرسش پاسخ می‌دهند و انتخاب به شرایط شما بستگی دارد. اسکن هسته‌ای به کیفیت تصویر بدنی وابسته نیست — پس در چاقی و بیماری ریه اغلب انتخاب بهتری است، و وسعت ناحیه‌ی کم‌خون را کمّی گزارش می‌کند. در مقابل اکوی استرس پرتو ندارد، ارزان‌تر است و دریچه‌ها را هم می‌بیند — پس در جوان‌ترها و در بارداری مقدم است.

در گزارشم «نقص برگشت‌ناپذیر» نوشته شده؛ یعنی چه؟

یعنی ناحیه‌ای هست که هم در استرس و هم در استراحت تاریک است — الگوی بافت زخم، اغلب رد سکته‌ای در گذشته (حتی سکته‌ای که خودتان از آن بی‌خبر بوده‌اید). خبر مهمش این است که باز کردن رگ آن ناحیه سود چندانی نمی‌رساند، چون عضله‌اش دیگر زنده نیست — و همین شما را از مداخله‌ای بی‌فایده نگه می‌دارد. آنچه در این وضعیت اهمیت پیدا می‌کند، محافظت از بقیه‌ی قلب است: دارو، کنترل فشار و چربی، و ترک سیگار.

آسم دارم؛ می‌توانم این آزمایش را بدهم؟

خود اسکن مشکلی ندارد، اما داروی ایجاد فشار کار ملاحظه دارد: آدنوزین و هم‌خانواده‌اش در آسم فعال منع مصرف دارند، چون می‌توانند راه هوایی را تنگ کنند. راه‌حل‌ها هست: اگر می‌توانید راه بروید، روش ورزشی جانشین می‌شود؛ و اگر نمی‌توانید، داروی دیگری که بر ضربان کار می‌کند به‌جای گشادکننده‌ی رگ استفاده می‌شود. پس آسم خود را پیش از نوبت بگویید تا روش درست از ابتدا انتخاب شود.

چرا دو نوبت جدا در دو روز؟

چون ماده‌ی مرحله‌ی نخست باید از عضله‌ی قلب پاک شود تا تصویر دوم مستقل و قابل مقایسه باشد. برخی پروتکل‌ها این را در یک روز و با چند ساعت فاصله انجام می‌دهند و برخی در دو روز — هر دو استاندارد هستند و انتخابشان به نوع ماده، وزن بدن و روش مرکز بستگی دارد. اگر دو روزه است، دستور کافئین و ناشتایی را برای هر دو روز رعایت کنید؛ فراموش کردن روز دوم، مقایسه را از دست می‌دهد.

نام‌های دیگر

  • Myocardial Perfusion Scan
  • MPI
  • SPECT
  • اسکن پرفیوژن میوکارد
  • اسکن تالیوم

چه چیزی را نشان می‌دهد

نواحی کم‌خون شده‌ی عضله‌ی قلب، تفکیک ایسکمی برگشت‌پذیر از اسکار دائمی، وسعت ناحیه‌ی درگیر، و کسر جهشی.

چطور انجام می‌شود

ماده‌ی رادیودارو تزریق و تصویربرداری در حال استراحت انجام می‌شود. سپس قلب با ورزش یا دارو تحریک، دوباره تزریق و تصویربرداری تکرار می‌گردد. دو مرحله ممکن است در یک روز یا دو روز جدا انجام شود.

آمادگی پیش از انجام

  • چهار تا شش ساعت ناشتا باشید
  • کافئین را ۲۴ ساعت قبل قطع کنید
  • درباره‌ی قطع بتابلوکر با پزشک هماهنگ کنید
  • لباس و کفش ورزشی همراه داشته باشید
  • بارداری یا شیردهی را حتماً اعلام کنید

مدت انجام

۲ تا ۴ ساعت، گاهی در دو روز

خطرات و عوارض

  • دریافت اشعه معادل چند سی‌تی اسکن
  • واکنش به داروی تحریک‌کننده
  • تپش قلب و گرگرفتگی
  • ممنوع در بارداری

منابع و مطالعه‌ی بیشتر

این منابع به زبان انگلیسی‌اند و برای مطالعه‌ی تخصصی‌تر آورده شده‌اند.

بازخورد