نارسایی قلبی و ورزش: چقدر کافی است؟

ورزش برای بیمارانِ نارسایی قلبی سودمند است، اما چه نوع و چه مقدار؟ یک فراتحلیلِ بزرگ رابطه‌ی «مقدارِ ورزش» و «توانِ قلبی‌تنفسی» را بررسی کرد.

چه بررسی شد

داده‌های ۱۰۰ کارآزماییِ تصادفی با ۵٬۳۵۳ بیمار کنارِ هم گذاشته شد. ورزش‌ها در گروه‌های هوازیِ تناوبی، هوازیِ پیوسته، مقاومتی، ذهن‌وبدن (مثلِ یوگا و تای‌چی) و ترکیب‌هایشان دسته‌بندی و مقدارشان با واحدِ «MET-دقیقه در هفته» یکسان‌سازی شد.

یافته

سود با افزایشِ مقدار بیشتر می‌شد ولی منحنی به سقف می‌رسید: حدودِ ۵۰۰ MET-دقیقه در هفته سودِ قابلِ‌توجهی داشت و ۷۵۰ تا ۱۰۰۰ تقریباً به بیشترین سود می‌رسید. ورزشِ هوازیِ تناوبی، ورزشِ مقاومتی و ترکیبِ این دو در صدرِ رتبه‌بندی بودند. برای تصور، ۵۰۰ MET-دقیقه تقریباً معادلِ ۲ تا ۲ و نیم ساعت پیاده‌رویِ تند در هفته است (برآوردِ ما).

یک نکته در تفسیر

پیامدِ سنجیده‌شده توانِ قلبی‌تنفسی (اوجِ اکسیژنِ مصرفی) است، نه مرگ یا بستری؛ و نویسندگان توصیه‌هایشان را «مقدماتی» خوانده‌اند.

این برای شما چه معنایی دارد

برای بیمارِ نارسایی، کمی ورزشِ منظم بسیار بهتر از هیچ است و لازم نیست ورزشِ سنگین باشد. پیش از شروع، نوع و شدتِ ورزش را با پزشک تنظیم کنید؛ بهترین راهِ شروع، برنامه‌ی بازتوانیِ قلبی زیرِ نظر است.