«آمادگی قلبیـتنفسی» توان بدن در رساندن اکسیژن به عضلات هنگام فعالیت است و با آزمون ورزش سنجیده میشود. مطالعهی ETHOS در ژورنال European Journal of Preventive Cardiology پرسیده است این عامل در برابر عاملهای خطر شناختهشدهی قلبی چه وزنی دارد.
چه کاری انجام شد
۵۸۰٬۲۹۰ نفر با میانگین سن ۶۵ سال که آزمون ورزش بیشینه انجام داده بودند، بهطور میانگین ۱۰٫۲ سال پیگیری شدند. تحلیل بهشکل پلهای برای سن، جنس، شاخص تودهی بدنی، دیابت، سیگار و مصرف استاتین تعدیل شد.
نتیجه
افراد در بالاترین پنجک آمادگی جسمانی، حدود ۷۴ درصد مرگ کمتری از افراد در پایینترین پنجک داشتند.
این عدد بزرگ است، ولی باید درست خوانده شود. مطالعه مشاهدهای است، پس بخشی از این تفاوت میتواند از این باشد که بیماریهای پنهان خودشان آمادگی جسمانی را پایین میآورند — نه اینکه فقط کمتحرکی باعث مرگ شده باشد. به این پدیده «علیت معکوس» میگویند و در مطالعههای آمادگی جسمانی همیشه بحث است.
با این حال، جهت یافته با انبوهی از شواهد دیگر همخوان است: آمادگی جسمانی یکی از قویترین پیشبینهای بقاست، و برخلاف سن و ژنتیک، قابل تغییر است.
این برای شما چه معنایی دارد
نکتهی امیدبخش در پژوهشهای این حوزه این است که بیشترین سود در پایینترین پله است: کسی که از بیتحرکی کامل به پیادهروی منظم میرسد، بیشتر از کسی که از ورزش متوسط به ورزش سنگین میرود بهره میبرد.
اگر بیماری قلبی شناختهشده دارید، پیش از شروع برنامهی ورزشی با پزشکتان مشورت کنید — بهویژه اگر درد سینه، تنگی نفس در فعالیت یا سابقهی آریتمی دارید. شروع درست، تحت نظر، از شروع پرشور و بیاحتیاط بهتر است.