دیابت نوع ۲ خطرِ قلبی را بالا میبرد، و یکی از سازوکارهای پشتِ آن، یک التهابِ خفیف و خاموش در بدن است. مطالعهای بزرگ در دانمارک پرسید: آیا اندازهگیریِ نشانگرهای این التهاب، به پیشبینیِ خطر کمک میکند؟
چه بررسی شد
۷٬۶۳۰ نفر که تازه (بهطور میانه کمتر از یک سال) دیابت نوع ۲ گرفته بودند و هنوز بیماری قلبی نداشتند، بهطور میانه ۹ سال دنبال شدند. سه نشانگرِ التهابی خون سنجیده شد: IL-6، TNF-α و hsCRP.
یافته
بالا بودنِ IL-6 و hsCRP با خطرِ بیشترِ حوادث قلبی و مرگ همراه بود، مستقل از عاملهای خطرِ کلاسیک (چربی، فشار، قند، سیگار و…). ولی نکتهی صادقانه: افزودنِ این نشانگرها به مدلهای موجود، بهبودِ پیشبینی را فقط کمی بالا برد.
این برای شما چه معنایی دارد
پیام این نیست که هر کسی این آزمایشها را بدهد. پیام این است که التهابِ خاموش بخشی از خطرِ قلبیِ دیابت است — و همان کارهایی که التهاب را کم میکنند (کنترل قند و وزن، تحرک، ترک سیگار) از دو جهت به قلب کمک میکنند. تصمیم دربارهی آزمایشهای التهابی با پزشک است.
