نارسایی قلبی با کسر جهشی کاهش‌یافته

شکلی از نارسایی قلبی که در آن عضله‌ی بطن چپ ضعیف شده و کمتر از حد طبیعی خون بیرون می‌راند.

وضعیت مزمن

این بیماری نیازمند پیگیری بلندمدت و منظم زیر نظر پزشک است.

در نارسایی قلبی با کسر جهشی کاهش‌یافته، عضله‌ی قلب ضعیف شده و در هر ضربان درصد کمتری از خون داخل بطن را بیرون می‌فرستد. این شکل از نارسایی قلبی از همه بیشتر مطالعه شده است — و خبر مهم اینکه درمان‌هایش اثبات‌شده‌اند، عمر را طولانی می‌کنند، و در بخشی از بیماران عضله را بازمی‌گردانند.

نارسایی قلبی با کسر جهشی کاهش‌یافته
منبع تصویر: Laboratoires Servier — مجوز CC BY-SA 3.0 — ویکی‌مدیا کامنز

کسر جهشی چیست و عددش چه می‌گوید

بطن چپ در هر ضربان کاملاً خالی نمی‌شود؛ بخشی از خون در آن می‌ماند. کسر جهشی یعنی درصد خونی که بیرون فرستاده می‌شود. در قلب سالم این عدد حدود ۵۵ تا ۷۰ درصد است.

وقتی این عدد ۴۰ درصد یا کمتر باشد، تشخیص «کسر جهشی کاهش‌یافته» گذاشته می‌شود.

اما یک سوءتفاهم رایج را باید رفع کرد: کسر جهشی «درصد سلامت قلب» نیست. بیماران گاهی می‌شنوند «قلب شما ۳۰ درصد کار می‌کند» و آن را چنین می‌فهمند که هفتاد درصد قلبشان از دست رفته است. چنین نیست. این عدد فقط نسبت تخلیه در هر ضربان را می‌گوید. بیمار با کسر جهشی ۳۰ درصد می‌تواند راه برود، کار کند و زندگی فعالی داشته باشد.

و مهم‌تر: این عدد قابل بهبود است. با درمان کامل، در بخش قابل توجهی از بیماران کسر جهشی بالا می‌رود — و در گروهی به محدوده‌ی طبیعی برمی‌گردد.

علت‌ها

نشانه‌ها

  • تنگی نفس در فعالیت — نخستین و شایع‌ترین
  • تنگی نفس در حالت خوابیده، و نیاز به بالش بیشتر
  • بیدار شدن از خواب با تنگی نفس — نشانه‌ی شاخصی که ارزش گفتن دارد
  • ورم پا و ساق، و افزایش وزن سریع
  • خستگی و کاهش توان فعالیت
  • سرفه‌ی خشک شبانه، بی‌اشتهایی و نفخ
  • تپش قلب و سرگیجه

فوراً با ۱۱۵ تماس بگیرید اگر تنگی نفس شدید و ناگهانی، نتوانستن دراز کشیدن، خلط صورتی و کف‌آلود، درد سینه، یا از حال رفتن رخ دهد. این‌ها می‌توانند نشانه‌ی ادم حاد ریه باشند.

چهار ستون درمان

این مهم‌ترین بخش این صفحه است. در دو دهه‌ی گذشته، چهار گروه دارو ثابت کرده‌اند که در این بیماری بستری شدن را کم و عمر را طولانی می‌کنند — نه فقط علائم را بهتر:

ستوننمونهچه می‌کند
مهارکننده‌ی سیستم رنینساکوبیتریل-والسارتان، انالاپریل، کاندسارتانبار روی قلب را کم و بازسازی عضله را کند می‌کند
بتابلاکرکارودیلول، بیزوپرولولضربان را کم و عضله را در برابر آدرنالین محافظت می‌کند
مهارکننده‌ی آلدوستروناسپیرونولاکتون، اپلرنونفیبروز عضله را کم می‌کند
مهارکننده‌ی اس‌جی‌ال‌تی‌۲داپاگلیفلوزین، امپاگلیفلوزینتازه‌ترین ستون؛ در بیماران بدون دیابت هم مؤثر است
این چهار، اثرشان روی هم جمع می‌شود. بیماری که هر چهار را با دوز مناسب مصرف می‌کند، نتیجه‌ای به‌طور محسوس بهتر از بیماری دارد که یکی یا دو تا را می‌گیرد.

کنار این چهار، ادرارآور برای کنترل ورم و تنگی نفس به کار می‌رود. اما جایگاهش را باید درست فهمید: ادرارآور علائم را بهتر می‌کند، عمر را طولانی نمی‌کند. پس نمی‌تواند جای آن چهار ستون را بگیرد — و بیمارانی که فقط ادرارآور می‌گیرند، درمان اصلی را دریافت نمی‌کنند.

در بیماران منتخب، ایوابرادین، دیگوکسین و آهن تزریقی در کمبود آهن هم اضافه می‌شوند.

دو نکته‌ای که بیماران باید بدانند

یک: دوز اهمیت دارد. این داروها با دوز کم شروع می‌شوند و به‌تدریج بالا می‌روند تا به دوز هدف برسند. اگر در دوز پایین متوقف بمانید، بخشی از سود درمان را نگرفته‌اید. پس آن ویزیت‌های پی‌درپی برای «تنظیم دوز»، مرحله‌ای واقعی از درمان است، نه پیگیری تشریفاتی.

دو: بهتر شدن حال، دلیل قطع دارو نیست. این شایع‌ترین و پرهزینه‌ترین اشتباه در این بیماری است. حال شما بهتر شده چون دارو کار می‌کند. مطالعه‌ای که در بیماران بهبودیافته داروها را قطع کرد، نشان داد بخش بزرگی از آن‌ها در ماه‌های بعد دوباره بدتر شدند. تصمیم درباره‌ی کم کردن دارو، با پزشک و پس از اکوی پیگیری است.

وقتی عضله برمی‌گردد

یکی از مهم‌ترین یافته‌های سال‌های اخیر این است که در این بیماری، عضله‌ی ضعیف‌شده می‌تواند بهبود یابد — پدیده‌ای که «بازسازی معکوس» نامیده می‌شود. با درمان کامل، بطن گشاد کوچک‌تر می‌شود و کسر جهشی بالا می‌رود.

شانس این بازگشت در برخی زمینه‌ها بیشتر است:

  • نارسایی ناشی از آریتمی — فیبریلاسیون با ضربان بالا یا ضربان‌های اضافه‌ی فراوان. با کنترل ریتم، اغلب بازگشت کامل.
  • نارسایی ناشی از الکل — با ترک کامل، بهبود چشمگیر
  • نارسایی پس از زایمان و پس از میوکاردیت — در بخش بزرگی از بیماران بهبود می‌یابد
  • نارسایی ناشی از فشار خون کنترل‌نشده — با کنترل فشار
  • نارسایی ناشی از تیروئید یا کمبود شدید ویتامین و املاح

در مقابل، در نارسایی ناشی از زخم وسیع سکته، عضله‌ی مرده برنمی‌گردد — اما بخش سالم باقی‌مانده با درمان بهتر کار می‌کند و علائم و پیش‌آگهی بهبود می‌یابند.

پیام عملی: یافتن علت، بخشی حیاتی از درمان است — نه یک کنجکاوی علمی. پس اگر تشخیص «نارسایی قلبی» گرفته‌اید و علتش روشن نشده، این پرسش را بپرسید: «علت نارسایی من چیست، و آیا از انواع برگشت‌پذیر است؟»

دستگاه‌ها

نکته‌ی زمانی مهم: تصمیم درباره‌ی این دستگاه‌ها پس از سه تا شش ماه درمان دارویی کامل گرفته می‌شود، نه در روز تشخیص — چون در بخش قابل توجهی از بیماران، کسر جهشی با دارو بالا می‌رود و دیگر نیازی به دستگاه نمی‌ماند.

تشخیص و پیگیری

پتاسیم و عملکرد کلیه در این بیماری مکرر بررسی می‌شوند، چون سه ستون از چهار ستون درمان بر آن‌ها اثر دارند. این آزمایش‌های پی‌درپی، نشانه‌ی بد بودن وضع شما نیست — بخشی از استفاده‌ی ایمن از داروهای مؤثر است.

خودمراقبتی: نیمه‌ی دیگر درمان

  • هر روز صبح خود را وزن کنید و بنویسید. افزایش دو کیلو در دو سه روز یعنی مایع در بدن جمع می‌شود — و بهترین هشدار زودهنگام، پیش از آنکه تنگی نفس بیاید. با پزشک خود قرار بگذارید در این حالت چه کنید.
  • نمک را محدود کنید — و به نمک پنهان در نان، پنیر، رب، سوسیس و غذای آماده بیش از نمکدان سر سفره توجه کنید
  • داروها را بی‌وقفه مصرف کنید و برای نظم، یک جعبه‌ی روزشمار بگیرید
  • ورزش منظم و برنامه‌ریزی‌شده — برخلاف تصور قدیمی، ورزش در نارسایی قلبی پایدار مفید و توصیه‌شده است و توان و کیفیت زندگی را بالا می‌برد
  • مسکن‌های ضدالتهاب را خودسرانه مصرف نکنید — این داروها آب و نمک نگه می‌دارند و می‌توانند نارسایی را بدتر کنند
  • واکسن آنفلوانزا و پنوموکوک را جدی بگیرید؛ عفونت تنفسی یکی از شایع‌ترین علل بدتر شدن است
  • سیگار و الکل را ترک کنید و خواب و فشار خون را کنترل

پیام محوری

این شکل از نارسایی قلبی، درمان‌پذیرترین شکل آن است. چهار گروه دارو وجود دارند که اثرشان بر طول عمر اثبات شده — و در بخش قابل توجهی از بیماران، کسر جهشی با درمان کامل بالا می‌رود.

پس دو پرسش را از پزشک خود بپرسید: «آیا هر چهار ستون دارویی را می‌گیرم؟» و «آیا به دوز هدف رسیده‌ام؟» و یک قاعده را رها نکنید: بهتر شدن حال، دلیل قطع دارو نیست — دقیقاً برعکس، نشانه‌ی این است که دارو کار خودش را می‌کند.

نام‌های دیگر

  • HFrEF
  • Heart Failure with Reduced Ejection Fraction
  • نارسایی سیستولیک قلب

کد ICD-10

I50.2

علائم

  • تنگی نفس با فعالیت کم
  • خستگی و کاهش تحمل فعالیت
  • ورم پاها
  • تنگی نفس در حالت درازکش
  • تپش قلب
  • کاهش اشتها و نفخ

علل

  • سکته‌ی قلبی و بیماری عروق کرونر
  • کاردیومیوپاتی اتساعی
  • فشار خون بالای طولانی‌مدت
  • میوکاردیت ویروسی
  • مصرف مزمن الکل
  • برخی داروهای شیمی‌درمانی

عوامل خطر

  • سابقه‌ی سکته‌ی قلبی
  • دیابت
  • فشار خون بالا
  • سابقه‌ی خانوادگی کاردیومیوپاتی
  • مصرف الکل
  • شیمی‌درمانی قبلی

روش‌های تشخیص

  • اکوکاردیوگرافی با اندازه‌گیری کسر جهشی
  • آزمایش NT-proBNP
  • ام‌آر‌آی قلب
  • آنژیوگرافی برای بررسی علت ایسکمیک
  • نوار قلب

پیشگیری

پیشگیری و درمان به‌موقع بیماری عروق کرونر، کنترل فشار خون، پرهیز از الکل، و پیگیری قلبی در بیمارانی که شیمی‌درمانی می‌شوند.

بازخورد