کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک

ضخیم شدن غیرطبیعی عضله‌ی قلب با زمینه‌ی ژنتیکی؛ شایع‌ترین علت مرگ ناگهانی در ورزشکاران جوان.

نیازمند مراجعه‌ی سریع

با مشاهده‌ی این علائم در اولین فرصت به پزشک مراجعه کنید.

کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک یعنی عضله‌ی قلب — بی‌آنکه فشار خون یا دریچه‌ای مقصر باشد — به‌طور ژنتیکی ضخیم شده است. شایع‌ترین بیماری قلبی ارثی است و شناخته‌شده‌ترین علت مرگ ناگهانی در ورزشکاران جوان. اما بیشتر مبتلایان، عمر طبیعی دارند.

کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک
منبع تصویر: BruceBlaus. When using this image in external sources it can be cited as: Blausen.com staff (2014). "Medical gallery of — مجوز CC BY 3.0 — ویکی‌مدیا کامنز

این بیماری چیست

در فشار خون بالا یا تنگی دریچه آئورت، عضله‌ی قلب ضخیم می‌شود چون باید در برابر مقاومت کار کند — ضخیم شدنی واکنشی.

در این بیماری، ضخیم شدن از خود عضله می‌آید: جهشی در ژن‌های پروتئین‌های انقباضی سلول قلب باعث می‌شود عضله بی‌دلیل بیرونی رشد کند و ساختار داخلی‌اش هم نامنظم شود. مقصر بیرونی وجود ندارد.

پیامدها چند لایه‌اند:

  • عضله‌ی ضخیم، سخت است و بطن خوب پر نمی‌شود؛ نتیجه‌اش تنگی نفس است حتی وقتی کسر جهشی خوب — یا حتی بالاتر از نرمال — است
  • در بخشی از بیماران، دیواره‌ی ضخیم مسیر خروج خون را تنگ می‌کند؛ به این حالت نوع انسدادی می‌گویند
  • بی‌نظمی ساختار سلولی، بستر آریتمی می‌سازد — و همین است که خطر مرگ ناگهانی را توضیح می‌دهد
  • عضله‌ی ضخیم اکسیژن بیشتری می‌خواهد اما خون‌رسانی‌اش بیشتر نشده؛ نتیجه‌اش درد سینه با رگ‌های سالم است

بیماری ارثی است و در الگوی غالب منتقل می‌شود؛ یعنی هر فرزند، خواهر یا برادر بیمار، حدود پنجاه درصد احتمال داشتن همان جهش را دارد. این نکته، بخش بررسی خانواده را از توصیه‌ای جانبی به بخش اصلی درمان تبدیل می‌کند.

نشانه‌ها

دامنه‌ی علائم بسیار وسیع است — از هیچ تا مرگ ناگهانی. بخش قابل توجهی از مبتلایان هیچ علامتی ندارند و اتفاقی یا در غربالگری خانوادگی شناسایی می‌شوند.

  • تنگی نفس در فعالیت — شایع‌ترین شکایت
  • درد یا فشار قفسه‌ی سینه، اغلب با فعالیت
  • تپش قلب
  • سرگیجه یا از حال رفتن، به‌ویژه در جریان یا بلافاصله پس از فعالیت
  • خستگی زودرس و کاهش توان ورزشی

هشدار مهم: از حال رفتن در جریان فعالیت بدنی، در این بیماری هرگز نباید به «افت فشار» یا «کم‌آبی» نسبت داده شود. این نشانه‌ی جدی است و همان روز باید بررسی شود.

و فوراً با ۱۱۵ تماس بگیرید اگر: از حال رفتن با فعالیت، تپش قلب همراه با سرگیجه‌ی شدید، یا درد سینه‌ی طولانی رخ دهد.

خطر مرگ ناگهانی: تصویر واقعی

این بیماری در رسانه‌ها با مرگ ناگهانی ورزشکاران شناخته می‌شود و همین باعث ترس بیش از واقعیت شده. تصویر دقیق‌تر این است: خطر مرگ ناگهانی در بیشتر مبتلایان کم است، و بخش بزرگی از بیماران عمر طبیعی با فعالیت معمولی دارند. اما زیرگروهی پرخطر وجود دارد که شناسایی‌اش حیاتی است.

عامل خطرچرا مهم است
سابقه‌ی ایست قلبی یا آریتمی بطنی پایدارقوی‌ترین عامل؛ به‌تنهایی تصمیم‌ساز است
مرگ ناگهانی در خانواده (بستگان درجه‌یک، سن پایین)نشانه‌ی جهش پرخطر
از حال رفتن بی‌توضیح، خاصه با فعالیتمی‌تواند جلوه‌ی آریتمی گذرا باشد
ضخامت بسیار زیاد دیوارههرچه ضخیم‌تر، خطر بیشتر
آریتمی بطنی در هولترشاهد عینی بی‌ثباتی الکتریکی
اسکار وسیع در ام‌آر‌آی و آنوریسم نوک بطنبستر ساختاری آریتمی
متخصص با ترکیب این عوامل، خطر را برآورد می‌کند و درباره‌ی کاشت دستگاه شوک‌دهنده تصمیم می‌گیرد. هیچ‌یک از این‌ها به‌تنهایی — جز مورد اول — حکم قطعی نیست.

تشخیص

  • اکوکاردیوگرافی — آزمون اصلی: ضخامت دیواره، وجود و شدت انسداد مسیر خروج، و عملکرد دریچه‌ی میترال
  • نوار قلب — تقریباً همیشه غیرطبیعی است، حتی در بیمار بی‌علامت. به همین دلیل ابزار خوبی برای غربالگری خانواده است.
  • ام‌آر‌آی قلب — ضخامت را دقیق‌تر می‌سنجد و اسکار عضله را نشان می‌دهد که در ارزیابی خطر آریتمی نقش دارد
  • هولتر ریتم — برای یافتن آریتمی بی‌علامت
  • تست ورزش — پاسخ فشار خون به فعالیت، بخشی از ارزیابی خطر است
  • آزمایش ژنتیک — جهش را در بخشی از بیماران پیدا می‌کند و راه غربالگری دقیق خانواده را باز می‌کند

در ورزشکاران، تفکیک این بیماری از ضخیم شدن طبیعی قلب ورزشکار گاهی دشوار است و به مجموع اکو، ام‌آر‌آی، نوار قلب و سابقه‌ی خانوادگی نیاز دارد. این تفکیک اهمیت زیادی دارد، چون یکی بیماری است و دیگری سازگاری سالم بدن.

درمان

هدف سه چیز است: کم کردن علائم، پیشگیری از مرگ ناگهانی در گروه پرخطر، و پیگیری خانواده.

دارو

  • بتابلاکرمتوپرولول یا بیزوپرولول. خط اول: ضربان را کم می‌کنند و فرصت پر شدن بطن سخت را بیشتر می‌کنند.
  • وراپامیل — جایگزین وقتی بتابلاکر قابل تحمل نباشد
  • دیزوپیرامید — در نوع انسدادی، برای کم کردن انسداد
  • مهارکننده‌های میوزین — نسل تازه‌ای از داروها که مستقیماً بر مکانیزم بیماری اثر می‌گذارند و در نوع انسدادی نتایج امیدبخشی داده‌اند

داروهایی که در نوع انسدادی باید با احتیاط یا پرهیز مصرف شوند: نیترات‌ها، مسدودکننده‌های کانال کلسیم از نوع دی‌هیدروپیریدین مانند آملودیپین، دیورتیک با دوز بالا، و داروهای اختلال نعوظ. همه‌ی این‌ها با کم کردن حجم یا گشاد کردن رگ، انسداد را بدتر می‌کنند. اگر پزشک دیگری برایتان دارو می‌نویسد، این تشخیص را حتماً بگویید.

مداخلات

  • دستگاه شوک‌دهنده‌ی کاشتنی — مؤثرترین راه پیشگیری از مرگ ناگهانی در بیماران پرخطر
  • برداشتن بخشی از دیواره با جراحی (میکتومی) — در نوع انسدادی علامت‌دار مقاوم به دارو؛ در مراکز مجرب نتیجه‌ی بسیار خوبی دارد
  • ابلیشن با الکل از راه کاتتر — جایگزین کم‌تهاجمی‌تر میکتومی برای بیماران منتخب
  • در صورت فیبریلاسیون دهلیزی، ضدانعقاد — که در این بیماری آستانه‌ی شروعش پایین‌تر از جمعیت عمومی است

ورزش و بررسی خانواده

ورزش: توصیه‌ها در سال‌های اخیر معتدل‌تر شده‌اند. ورزش هوازی سبک تا متوسط برای بیشتر بیماران مجاز و حتی مفید است. آنچه محدود می‌شود، ورزش‌های رقابتی شدید، وزنه‌برداری سنگین، و فعالیت‌های انفجاری است. تصمیم فردی است و باید با متخصص و بر پایه‌ی ارزیابی خطر خودتان گرفته شود — نه بر پایه‌ی قاعده‌ی عمومی و نه بر پایه‌ی ترس.

بررسی خانواده: این مهم‌ترین توصیه‌ی این صفحه است. بستگان درجه‌یک — پدر، مادر، خواهر، برادر، فرزندان — باید بررسی شوند، حتی وقتی کاملاً سلامت‌اند و ورزشکارند. بررسی شامل شرح حال، نوار قلب و اکوکاردیوگرافی است، و اگر جهش بیمار مشخص شده باشد، آزمایش ژنتیک راه دقیق‌تری می‌دهد.

چون بیماری می‌تواند در سن‌های مختلف بروز کند، بررسی یک‌بار انجام نمی‌شود: در کودکان و نوجوانان تکرار دوره‌ای لازم است. اکوی نرمال در پانزده‌سالگی، بیماری را در بیست‌وپنج‌سالگی رد نمی‌کند.

پیش‌آگهی

باید ترس رسانه‌ای را از واقعیت جدا کرد: بیشتر مبتلایان به کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک، عمر طبیعی یا نزدیک به طبیعی دارند. با درمان امروزی، مرگ‌ومیر این بیماری به‌طور معناداری کمتر از تصویر قدیمی آن است.

سه مسیر عارضه وجود دارد که پیگیری منظم برای شناسایی زودشان است: آریتمی و مرگ ناگهانی (که با دستگاه شوک‌دهنده در گروه پرخطر پیشگیری می‌شود)، فیبریلاسیون دهلیزی و سکته‌ی مغزی (که با ضدانعقاد پیشگیری می‌شود)، و در اقلیتی، پیشرفت به نارسایی قلبی.

آنچه بیشترین تفاوت را می‌سازد: پیگیری منظم با متخصص، گزارش فوری علائم هشدار — خاصه از حال رفتن — و بررسی خانواده. دو مورد اول برای خودتان است و سومی برای کسانی که دوستشان دارید.

پرسش‌های پرتکرار

یعنی حتماً به فرزندانم منتقل می‌شود؟

نه حتماً. احتمال انتقال جهش حدود پنجاه درصد است، و داشتن جهش هم به معنای بروز حتمی و شدید بیماری نیست — شدت بیماری در افراد یک خانواده می‌تواند بسیار متفاوت باشد. آنچه لازم است، بررسی و پیگیری است نه نگرانی قطعی.

ورزشکارم و بی‌علامتم. باید ورزش را کنار بگذارم؟

لزوماً نه، اما این تصمیم باید با متخصص و پس از ارزیابی کامل خطر گرفته شود. رویکرد امروز، سنجش فردی است نه ممنوعیت کلی. ورزش رقابتی شدید همان جایی است که بیشترین احتیاط لازم است.

تفاوتش با ضخیم شدن قلب از فشار خون چیست؟

در فشار خون بالا، ضخیم شدن واکنش به مقاومت بیرونی است و با کنترل فشار می‌تواند بهتر شود. در کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک، مشکل در ژن‌های خود عضله است، الگوی ضخیم شدن اغلب نامتقارن است، و کنترل فشار آن را برنمی‌گرداند. تفکیکشان با اکو، ام‌آر‌آی و سابقه‌ی خانوادگی انجام می‌شود.

نام‌های دیگر

  • Hypertrophic Cardiomyopathy
  • HCM
  • کاردیومیوپاتی هایپرتروفیک
  • HOCM

کد ICD-10

I42.1

علائم

  • تنگی نفس هنگام فعالیت
  • درد قفسه‌ی سینه
  • غش یا سرگیجه به‌ویژه حین ورزش
  • تپش قلب
  • خستگی
  • در بسیاری از افراد بدون هیچ علامتی

علل

  • جهش در ژن‌های پروتئین‌های سارکومر عضله‌ی قلب
  • توارث اتوزومال غالب
  • در موارد نادر بیماری‌های متابولیک و ذخیره‌ای

عوامل خطر

  • سابقه‌ی خانوادگی کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک
  • سابقه‌ی خانوادگی مرگ ناگهانی قلبی
  • ورزش رقابتی شدید در فرد مبتلا

روش‌های تشخیص

  • اکوکاردیوگرافی
  • ام‌آر‌آی قلب
  • نوار قلب
  • هولتر مانیتورینگ
  • تست ورزش
  • آزمایش ژنتیک و غربالگری بستگان درجه یک

پیشگیری

این بیماری ژنتیکی است و قابل پیشگیری نیست، ولی غربالگری بستگان درجه یک، پرهیز از ورزش‌های رقابتی شدید در مبتلایان، و ارزیابی خطر مرگ ناگهانی برای تصمیم‌گیری درباره‌ی کارگذاری دستگاه شوک‌دهنده اهمیت حیاتی دارد.

بازخورد