ایست قلبی ناگهانی

توقف ناگهانی عملکرد قلب و قطع گردش خون؛ بدون احیای فوری ظرف چند دقیقه کشنده است.

وضعیت اورژانسی

در صورت بروز این علائم بلافاصله با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید. تأخیر می‌تواند خطرناک باشد.

ایست قلبی ناگهانی یعنی قلب از تپیدن مؤثر می‌ایستد و فرد در چند ثانیه بی‌هوش می‌شود و نفس نمی‌کشد. کشنده‌ترین وضعیت قلبی است — اما با احیای فوری توسط همان کسی که کنارش ایستاده، بخش قابل‌توجهی از این مرگ‌ها قابل جلوگیری است.

ایست قلبی ناگهانی
منبع تصویر: BruceBlaus — مجوز CC BY-SA 4.0 — ویکی‌مدیا کامنز

اگر همین حالا کسی کنارتان بی‌هوش شده و نفس نمی‌کشد: با ۱۱۵ تماس بگیرید و فشار قفسه‌ی سینه را شروع کنید. بخش «چه باید کرد» را در همین صفحه بخوانید.

ایست قلبی چیست

قلب با فرمان‌های الکتریکی منظم می‌تپد. در ایست قلبی، این سیستم الکتریکی به‌هم می‌ریزد — معمولاً به شکل فیبریلاسیون بطنی، حالتی که بطن‌ها به‌جای انقباض هماهنگ، فقط می‌لرزند.

عضله‌ی لرزان خون پمپ نمی‌کند. فشار خون به صفر می‌رسد، خون به مغز نمی‌رسد، و فرد در ده تا پانزده ثانیه بی‌هوش می‌شود. آسیب مغزی برگشت‌ناپذیر از حدود چهار تا شش دقیقه شروع می‌شود.

این عددها معنای عملی روشنی دارند: آمبولانس معمولاً دیرتر از این می‌رسد. پس سرنوشت بیمار در دست کسی است که همان لحظه کنارش است — و این تنها بیماری قلبی است که در آن، فرد عادی بیشتر از پزشک نقش دارد.

تفاوت با سکته‌ی قلبی

این دو در زبان روزمره قاطی می‌شوند و تفکیکشان اهمیت عملی دارد:

سکته‌ی قلبیایست قلبی
مشکل چیسترگ بسته شده، عضله در حال مردنسیستم الکتریکی از کار افتاده
هوشیاریمعمولاً هوشیار استبی‌هوش
تنفسنفس می‌کشدنفس نمی‌کشد یا نفس‌های خرخری
نشانه‌ی اصلیدرد یا فشار سینهافتادن ناگهانی
اقدام شما۱۱۵ و نشستن بیمار۱۱۵ + فشار قفسه‌ی سینه
رابطه‌شان یک‌طرفه است: سکته‌ی قلبی می‌تواند ایست قلبی بسازد، اما بیشتر سکته‌ها به ایست نمی‌رسند. در سکته احیا لازم نیست؛ در ایست، احیا همه‌چیز است.

چه باید کرد

این بخش را پیش از آنکه لازمش داشته باشید بخوانید. در لحظه‌ی حادثه، فرصت خواندن نیست.

  1. بررسی کنید. شانه‌اش را تکان دهید و بلند صدایش کنید. اگر پاسخ نداد و نفس نمی‌کشد یا نفسش خرخری و بریده‌بریده است، ایست قلبی است. نفس‌های خرخری را با تنفس اشتباه نگیرید — این شایع‌ترین علت تأخیر در شروع احیاست.
  2. با ۱۱۵ تماس بگیرید و گوشی را روی بلندگو بگذارید تا دستتان آزاد بماند. اگر کس دیگری هست، او تماس بگیرد و شما شروع کنید.
  3. فشار قفسه‌ی سینه را شروع کنید. فرد را روی سطح سخت بخوابانید. کف یک دست را وسط قفسه‌ی سینه بگذارید، دست دیگر را رویش قفل کنید، آرنج‌ها را صاف نگه دارید و از کمر فشار دهید:
    • سرعت: ۱۰۰ تا ۱۲۰ فشار در دقیقه
    • عمق: پنج تا شش سانتی‌متر در بزرگسال
    • پس از هر فشار، بگذارید سینه کاملاً برگردد
    • وقفه نیندازید
  4. اگر آموزش ندیده‌اید، فقط فشار دهید. تنفس دهان‌به‌دهان لازم نیست و نبودش بهانه‌ی شروع نکردن نباشد. احیای «فقط با دست» در بزرگسالان مؤثر است.
  5. دستگاه شوک خودکار (AED) را بخواهید. اگر در دسترس است بیاورند و روشنش کنند؛ دستگاه خودش با صدا راهنمایی می‌کند و اگر شوک لازم نباشد شوک نمی‌دهد. استفاده‌اش آموزش تخصصی نمی‌خواهد.
  6. ادامه دهید تا آمبولانس برسد، فرد به هوش بیاید، یا توانتان تمام شود. اگر کس دیگری هست، هر دو دقیقه جا عوض کنید — خستگی، کیفیت فشار را کم می‌کند.

دو نگرانی رایج که مانع اقدام می‌شوند: «اگر دنده‌اش بشکند چه؟» — شکستن دنده ممکن است و در برابر مرگ، عارضه‌ی قابل قبولی است. «اگر اشتباه تشخیص داده باشم چه؟» — فشار دادن قفسه‌ی سینه‌ی کسی که واقعاً ایست قلبی ندارد، آسیب جدی نمی‌زند؛ او واکنش نشان می‌دهد و شما متوقف می‌شوید. خطر اقدام نکردن، بی‌نهایت بیشتر است.

زنجیره‌ی بقا: چرا هر دقیقه مهم است

بقای ایست قلبی به پنج حلقه بستگی دارد و ضعیف بودن هر حلقه، کل زنجیره را می‌شکند. سه حلقه‌ی اول در دست مردم عادی است، نه کادر درمان:

حلقهچه کاریچه کسی انجام می‌دهد
یکتشخیص سریع و تماس با ۱۱۵حاضران در صحنه
دوشروع فوری فشار قفسه‌ی سینهحاضران در صحنه
سهشوک با دستگاه خودکار در اولین فرصتحاضران در صحنه
چهاراحیای پیشرفتهکادر اورژانس
پنجمراقبت پس از احیا در بخش ویژهبیمارستان
حلقه‌ی دوم و سوم بیشترین اثر را بر بقا دارند و هر دو پیش از رسیدن آمبولانس اتفاق می‌افتند.

اصل کلیدی که پشت این جدول ایستاده ساده است: با هر دقیقه تأخیر در شروع احیا و شوک، شانس زنده ماندن به‌طور محسوسی افت می‌کند. در چند دقیقه‌ی اول، احتمال بقا قابل توجه است؛ پس از ده دقیقه‌ی بی‌اقدام، بسیار اندک. این شیب تند، دلیل همه‌ی تأکیدهای این صفحه است.

و نتیجه‌ی عملی‌اش این است که احیای ناقص و ناشیانه، بی‌نهایت بهتر از احیای نکردن است. فشار دادن با سرعت یا عمق نه‌چندان دقیق، خون را — هرچند کم — به مغز می‌رساند و پنجره‌ی زمانی را باز نگه می‌دارد تا آمبولانس برسد. کسی که منتظر می‌ماند «مطمئن شود» یا «حرفه‌ای برسد»، همان پنجره را می‌بندد.

علت‌ها

در بزرگسالان، شایع‌ترین علت بیماری عروق کرونر است — چه در جریان یک سکته‌ی حاد، چه به‌عنوان زخم قدیمی سکته‌ی گذشته که بستر آریتمی می‌شود.

علل دیگر:

چه کسانی در خطرند

بیشترین خطر در کسانی است که عملکرد بطن چپشان افت کرده — به‌ویژه پس از سکته‌ی وسیع. اما یک واقعیت آماری تلخ هم وجود دارد: از نظر تعداد مطلق، بسیاری از ایست‌های قلبی در افرادی رخ می‌دهد که پیش از آن پرخطر شناخته نشده بودند. به همین دلیل کنترل عوامل خطر در جمعیت عمومی، در کنار شناسایی افراد پرخطر، اهمیت دارد.

نشانه‌های هشداری که باید همان روز بررسی شوند و اغلب نادیده گرفته می‌شوند:

  • از حال رفتن در جریان فعالیت بدنی — این یکی از هشدارهای جدی است و با غش عادی تفاوت دارد
  • تپش قلب همراه با سرگیجه‌ی شدید یا نزدیک به بی‌هوشی
  • سابقه‌ی خانوادگی مرگ ناگهانی زیر پنجاه سال — این جمله در شرح حال، بررسی ژنتیک و قلبی خانواده را لازم می‌کند
  • درد سینه‌ی تازه یا تشدیدشده

پس از احیا: در بیمارستان چه می‌شود

بیماری که احیا شده، در بخش مراقبت ویژه بستری می‌شود. هدف‌ها: پیدا کردن علت (اغلب با آنژیوگرافی فوری اگر سکته مطرح باشد)، حفاظت از مغز، و تصمیم درباره‌ی پیشگیری از تکرار.

بررسی‌ها شامل نوار قلب، اکوکاردیوگرافی، آزمایش خون و الکترولیت‌ها، ام‌آر‌آی قلب، و در موارد مشکوک به علل ارثی، مطالعه‌ی الکتروفیزیولوژی و بررسی ژنتیک.

و مهم‌ترین تصمیم درمانی: دستگاه شوک‌دهنده‌ی کاشتنی. دستگاهی که زیر پوست کار می‌گذارند و اگر آریتمی کشنده‌ای رخ دهد، خودش شوک می‌دهد. در بیماری که یک‌بار ایست قلبی داشته، این دستگاه مؤثرترین راه پیشگیری از تکرار است.

پیشگیری

پیشگیری دو سطح دارد. سطح فردی: کنترل عوامل خطر قلبی — سیگار، فشار خون، چربی، قند، وزن و تحرک — چون شایع‌ترین علت ایست، بیماری عروق کرونر است. و درمان کامل نارسایی قلبی، شامل داروهایی که خطر آریتمی را کم می‌کنند، و کاشت دستگاه شوک‌دهنده در بیماران واجد شرط.

سطح اجتماعی: اینجا بیشترین جای پیشرفت است. آموزش احیا به مردم عادی، و در دسترس بودن دستگاه شوک خودکار در مکان‌های عمومی — فرودگاه، ورزشگاه، مترو، مدرسه، مسجد و مرکز خرید. در کشورهایی که این دو را جدی گرفته‌اند، بقای ایست قلبی خارج از بیمارستان چند برابر شده است.

اگر یک کار عملی از این صفحه بردارید، این باشد: یک دوره‌ی احیای پایه یاد بگیرید. چند ساعت وقت می‌گیرد و ممکن است روزی جان کسی را که دوستش دارید نجات دهد — چون ایست قلبی بیشتر در خانه رخ می‌دهد تا در خیابان.

پرسش‌های پرتکرار

اگر اشتباه احیا کنم مسئولیت قانونی دارم؟

کمک به فردی که در وضعیت مرگ است، اقدام نجات‌بخش تلقی می‌شود. نگرانی از عارضه نباید مانع شود؛ بدون احیا، شانس بقا نزدیک به صفر است. در تماس با ۱۱۵ بگویید چه می‌کنید و طبق راهنمایی اپراتور عمل کنید.

در کودکان هم همین‌طور است؟

در کودکان علت اغلب تنفسی است نه قلبی، و در احیای کودک تنفس نجات‌بخش اهمیت بیشتری دارد. عمق فشار هم کمتر است. اگر با کودکان کار می‌کنید یا فرزند خردسال دارید، دوره‌ی احیای کودکان را جداگانه ببینید.

دستگاه شوک خودکار می‌تواند به بیمار آسیب بزند؟

نه. دستگاه خودش ریتم را تحلیل می‌کند و تنها وقتی شوک می‌دهد که ریتم شوک‌پذیر باشد. اگر شوک لازم نباشد، شوک نمی‌دهد — حتی اگر دکمه را بزنید. به همین دلیل استفاده از آن برای همه بی‌خطر است.

نام‌های دیگر

  • Sudden Cardiac Arrest
  • SCA
  • ایست قلبی
  • مرگ ناگهانی قلبی

کد ICD-10

I46.9

علائم

  • از دست دادن ناگهانی هوشیاری
  • قطع نبض
  • قطع تنفس یا تنفس اضطراری غیرمؤثر
  • بی‌پاسخ بودن کامل
  • گاهی درد سینه یا تپش قلب در دقایق پیش از آن

علل

  • فیبریلاسیون بطنی
  • تاکی‌کاردی بطنی بدون نبض
  • سکته‌ی قلبی حاد
  • کاردیومیوپاتی
  • بیماری‌های ژنتیکی کانال‌های یونی
  • اختلال شدید الکترولیت‌ها
  • غرق‌شدگی و برق‌گرفتگی
  • ضربه به قفسه‌ی سینه

عوامل خطر

  • بیماری عروق کرونر
  • سابقه‌ی سکته‌ی قلبی
  • نارسایی قلبی با کسر جهشی پایین
  • سابقه‌ی خانوادگی مرگ ناگهانی
  • کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک
  • سندرم QT طولانی و بروگادا
  • مصرف مواد محرک

روش‌های تشخیص

  • تشخیص بالینی فوری بر اساس بی‌پاسخی و نبود نبض
  • مانیتور قلبی برای تعیین ریتم
  • پس از احیا: آنژیوگرافی عروق کرونر
  • اکوکاردیوگرافی و ام‌آر‌آی قلب
  • آزمایش ژنتیک در موارد مشکوک
  • بررسی الکترولیت‌ها و سموم

پیشگیری

درمان بیماری عروق کرونر و نارسایی قلبی، کارگذاری دستگاه شوک‌دهنده‌ی کاشتنی در بیماران پرخطر، غربالگری خانوادگی در سندرم‌های ژنتیکی، آموزش همگانی احیای قلبی-ریوی، و دسترسی به دستگاه شوک خودکار در اماکن عمومی.

بازخورد